En ja hoor, weer gespot, dat maffe driehoekige designfietsje. Vanochtend op het station in Eindhoven werd er weer een ontvouwd. Wat ziet dat karretje er toch geweldig uit. Nu toch maar eens de stoute schoenen aangetrokken en de eigenaar gevraagd naar de naam. Strida blijkt het ding te heten. Een onmogelijke naam, maar wat een geweldig fietsje!

Thuis meteen gegoogeld en wat facts en figures op een rijtje gezet. De Strida is gemaakt van aluminium en weegt slechts 9,6 kg. Hij heeft wielen van een comfortabele 16 inch maat – flink dus -, waardoor je makkelijk een snelheid van 19 km per uur kunt halen. De velgen zijn van roestvrij staal en Strida is standaard uitgerust met bel, verlichting, gelzadel en een bagagedrager die vijf kilo kan tillen. Ook niet onbelangrijk: het fietsje vraagt nauwelijks onderhoud. Een topper dus.

Maar de sterkste punten van de Strida zijn ongetwijfeld de driehoekconstructie en de aandrijving door middel van een Kevlar riem. Deze twee eigenschappen tillen het fietsje mijlenver uit boven andere vouwfietsen. De driehoekconstructie is gewoon superslim. Het maakt de Strida ijzersterk, fraai en makkelijk vouwbaar. Een perfecte driehoeksverhouding.

De Kevlar aandrijfriem is ook een vondst van jewelste. Door deze riem toe te passen in plaats van de klassieke fietsketting, hoeft de Strida niet gesmeerd te worden. Fiets en kleding blijven dus schoon. Dat scheelt heel veel ergernis. En met een vouwfiets zonder vette ketting hoef je geen acrobatische toeren uit te halen om hem de trein in te tillen. Met de auto? Dan gaat hij streepvrij de kofferbak in.

Voor wie het allemaal nog niet genoeg is: de Strida is er in zeven lekkere kleuren en wordt ook geleverd in een uitvoering met twee versnellingen. Met die uitvoering zoef je met snelheden tot 25 km per uur door het stadsverkeer. De remschijven met fel gekleurde remsegmenten maken het plaatje compleet. Zeg nou zelf, dit is toch de meest flitsende vouwfiets ooit!

Kijk voor meer informatie op www.strida.nl.

Er lopen heel veel zelf verklaarde goeroes rond op deze wereld.  Allemaal willen ze jou en mij vertellen dat je het helemaal fout doet in dit leven. In seminars, cursussen en workshops, en in boeken boordevol tips en wijsheden leren ze ons hoe het allemaal beter kan. Met Maharishi Mahesh Yogi – inmiddels niet meer onder ons – mediteerde je twee keer per dag om de wereld te verbeteren, helaas zonder zichtbare resultaten. Allen Carr kon je leren hoe je moet stoppen met roken, tot hij zelf door longkanker het loodje legde. En Sonja Bakker trapt een open deur in met haar doe maar gewoon, dan doe je gezond genoeg filosofie.

Meestal kun je de wijsheden van veel leermeesters meteen naar de prullenbak verplaatsen. Maar een enkele keer komt er een idee boven drijven waarvan je denkt: ja, daar zit echt iets in. David Allen’s methode om je hoofd leeg te maken is zo’n idee. Eigenlijk is zijn raad kinderlijk eenvoudig: maak lijstjes en de rust in je hoofd keert terug.

We hebben er allemaal last van. Een enorme hoeveelheid kleine en grote taken plaagt ons iedere dag. Zie ze maar eens te onthouden en zie er maar eens orde in te krijgen. ’s Nachts houden ze ons uit de slaap door als een  niet te stuiten wirwar door ons hoofd te spoken en overdag lukt het ons niet ze afgewerkt te krijgen, want waar begin je als je door de bomen het bos niet meer ziet?

En dan komt er plots zo’n gouden idee voorbij. Simpelweg lijstjes maken. Ja, dat helpt! Ik doe het zelf al jaren en ben me er eigenlijk nooit zo van bewust geweest. Maar ik herkende het wel meteen toen ik over de methode van David Allen las. Het geeft inderdaad rust in je hoofd. En je slaapt beter als je ’s nachts die dingetjes die in je hoofd rond tollen even van je afschrijft. Gewoon je bed uit en opschrijven dus. Dat werkt beter dan de sterkste slaappil. Heb je je plaaggeest eenmaal  op papier geparkeerd, dan geeft dat rust. Je staat jezelf toe om hem te vergeten en weer heerlijk af te zakken naar dromenland. Ik heb dan ook altijd een pen en papiertje paraat voor zooi waar ik niet aan wil denken.

En overdag? Ja, dan schept lijstjes maken orde in de chaos. Het helpt je om de dag efficiënt in te delen en zorgt voor een tevreden gevoel, althans als je je lijstje ook afwerkt natuurlijk. Ga daarom niet al te ambitieus te werk. Mijn advies: maak een shortlist van wat je vandaag echt af wilt krijgen en hou dat lijstje vooral haalbaar. Zet de rest van je taken en taakjes op een andere lijst. Die komen dan weer een andere keer, maar door ze wel te noteren weet je in ieder geval zeker dat je ze niet vergeet en hoef je er dus niet meer aan te denken. Als je de volgende dag weer een nieuwe shortlist opstelt, pak dan de andere lijst erbij en neem er een paar punten van over. Zo komen je taken af en wordt het weer rustig in je hoofd.

Heerlijk, het leven is dus toch niet moeilijk. Maar vergeet verder de rest van David Allen’s adviezen, want daar wordt hij weer een echte moderne goeroe en komt de commerciële rimram om de hoek kijken. Ben je toch eigenwijs? Bezoek dan eens Life-architect.nl of Gettingthingsdone.nl en oordeel zelf. Voor mij blijft lijstjes maken gewoon een slimpel recept voor een opgeruimde leefstijl.

Wil je snel en makkelijk die mooie kaart, afbeelding, of dat fraai uitgeschreven feestmenu van een beschermend plastic laagje voorzien? En moet het ook nog professioneel tonen en onverwoestbaar zijn? Dan wil je het dus eigenlijk lamineren. Maar een lamineerapparaat heb je niet en op het werk doen is niet altijd een optie.

Geen probleem. Als je maar als volgt te werk gaat. Ga naar de kantoorboekhandel en koop daar een lamineersheet. Voor twintig cent moet dat te doen zijn. Daarmee zijn de belangrijkste kosten gemaakt.

Plaats thuis het te lamineren document in de sheet. Leg dit op de strijkplank en let er daarbij op dat de ondergrond mooi strak is. Eroverheen komt vervolgens een theedoek of een stuk bakpapier. Daarna ga je er behoedzaam met de strijkbout over. Die mag heet zijn, de theedoek ligt er niet voor niets.

Nog eventjes omdraaien en ook de andere kant strijken voor het beste resultaat. En klaar ben je. Het effect zal minstens zo fraai zijn als met de machine.